W Sali Lustrzanej Kamienicy Attavantich w Jarosławiu odbyło się doroczne spotkanie z okazji Światowego Dnia Cukrzycy, zorganizowane przez jarosławski oddział Polskiego Stowarzyszenia Diabetyków.
Wśród zaproszonych gości nie zabrakło starosty Powiatu Jarosławskiego Kamila Dziukiewicza oraz wiceburmistrz Jarosławia Magdaleny Lehnart, a także dyrektora CKiP w Jarosławiu Ireneusza Janickiego. Starosta K. Dziukiewicz wręczając na ręce szefowej jarosławskich diabetyków Marii Grabuś symboliczny upominek zwrócił się do głównych bohaterów spotkania. Podkreślił ogromną rolę świadomości społecznej, codziennych wyzwań osób zmagających się z cukrzycą oraz kluczowego znaczenia profilaktyki i szybkiej reakcji na początkowe symptomy choroby. Zgromadzeni z dużym zainteresowaniem wysłuchali wykładu przedstawicieli firmy z branży aparatów słuchowych, który rzucił światło na mniej oczywiste powikłania cukrzycy, w tym jej wpływ na narząd słuchu. Była to cenna porcja wiedzy, przypominająca o wielowymiarowym charakterze dbałości o zdrowie. W części artystycznej wystąpił zespół Pawłosiowłani. Przepełniony emocjami, harmonijnymi głosami i niezwykłą energią koncert, poruszył zgromadzoną publiczność. Uroczystość stanowiła wymowne przypomnienie, trzeba mówić nie tylko w kategoriach medycznych, lecz także empatii, wzajemnego wsparcia i zrozumienia.
Powiat Jarosławski/red. Fot. Powiat Jarosławski
***
Mówienie o cukrzycy nie jest proste, ponieważ nie jest to choroba jednorodna. Chorują na nią małe dzieci, młodzież, młodzi dorośli, osoby w sile wieku i seniorzy. Cechą wspólną wszystkich pacjentów z cukrzycą jest podwyższony poziom cukru we krwi. Jednak tak naprawdę cukrzyca typu 1, diagnozowana głównie u dzieci i młodzieży, to zupełnie inna choroba niż cukrzyca typu 2, diagnozowana głównie u dorosłych. Mówiąc o niezakaźnej epidemii, mamy na myśli głównie pacjentów z cukrzycą typu 2, którzy stanowią około 80-90% wszystkich chorych. Cukrzyca typu 2 to typowa choroba cywilizacyjna, zależna w największym stopniu od stylu życia. Diagnozowana jest ona głównie u osób z nadwagą i otyłością, często nie wymaga leczenia insuliną, ale bez wątpienia jest chorobą trudną w leczeniu i obarczoną ryzykiem wielu powikłań.