Podczas sesji Rady Miasta Jarosławia 23 marca 2009 roku została podjęta decyzja o utworzeniu pierwszego na Podkarpaciu Parku Kulturowego. Radni jednomyślnie opowiedzieli się o objęciu dzielnicy staromiejskiej i zespołu oo. Dominikanów ścisłą ochroną konserwatorską według metody opracowanej przez prof.. Juliusza Bogdanowskiego. Pierwsze prace nad powołaniem parku zostały zaczęte w 2004 roku. Wówczas wniosek skierowano do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Plan ochrony Parku Kulturowego został podzielony na 47 kwartałów. W granicach Parku znajduje się 416 obiektów. Obszar Jarosławskiego Parku Kulturowego obejmuje dzielnicę staromiejską z fragmentami fortyfikacji miejskiej, historyczny plac przed Bramą Krakowską do placu Mickiewicza, kwartał zabudowy związany z kościołem i dawnym szpitalem św. Ducha, zespól kościoła pw. św. Mikołaja i Stanisława klasztoru Benedyktynek wraz z otaczającymi go fortyfikacjami murowanymi w systemie basztowym oraz przyległe zabudowania, a także zespól kościelno – klasztorny oo. Dominikanów położony na wschód od Starego Miasta. Zespół składa się z kościoła MB Bolesnej, klasztoru, zespołu fortyfikacji, bramy wjazdowej w obrębie murów obronnych oraz działki na której znajduje się kaplica nad „cudownym źródłem”. Element krajobrazowy występuje wzdłuż ulicy Jana Pawła II przez fosę na zespół dominikański. W tym obrębie znajduje się także zabudowa ulicy Dominikańskiej oraz teren otaczający zespół od strony południowej i wschodniej, fragmentem ulicy Cegielnianej. Jarosław położony na pograniczu dwóch krain geograficznych Pradoliny Podkarpackiej i Podgórza Jarosławskiego posiada ciekawą zabudowę, wpisującą się w średniowieczny układ przestrzenny miasta. Pomimo zniszczeń zabudowa tworzy jednolity i wartościowy zespól liczący się w Polsce.
Jarosławskie Stowarzyszenie „Ocalić Przeszłość dla Przyszłości”